1 - معمولا مواد ثقيل اخلاط فاسد ته‌نشين شده ايجاد سنگ‌ها و عوارض ديگر را در بدن مىنمايند . 2 - مواد غليظ به واسطه سنگينى خود به سمت رگهاى تحتانى يعنى اسافل بدن رفته و سبب پيدايش بواسير و دوالى ( برجستگى رگهاى پا ) و داء الفيل ( ورم شديد پا ) مىگردند . 3 - مواد رقيق محلول در خون ايجاد انواع بيمارىها ، به‌ويژه عوارض عصبى و روانى را مىنمايند . 4 - گاه اين مواد سودائى در عضلات ، مفاصل و ساير قسمتهاى بدن رسوب مىكنند و در خون يافت نمىشوند . بعد از مدتى حل شده داخل در خون گرديده ( مانند اسيد اوريك در نقرسىها ) و سبب پيدايش بيمارى مىشوند . اين مواد در مغز نيز سبب بروز انواع عوارض روانى و جنون مىگردند . 5 - اخلاط بسيار رقيقى كه به صورت « بخار » مىباشند عوارض جلدى را موجب مىشوند . گاه اين « بخار » يا « باد » كمر را مىگيرد و شخص را از حركت بازمىدارد . يا آنكه به كتف‌ها و پشت گردن مىافتد و مانع حركت آن مىشود و يا به سر رفته و ايجاد سردرد و عوارض دماغى مىنمايد . اگر به اعضاء و احشاء ديگر همچون ريه رود سبب بروز آسم و در قلب موجب هيجان قلبى و در معده سبب وجع ، استفراغ و نفخ و غيره مىشود . گاه كانون بروز و پيدايش « باد » از يك نقطه متورم و عليل مانند آپانديس ، رحم يا معده مىباشد . به نظر پزشكان متقدم باد يا بخارى كه از صفراى سوخته برمىخيزد مانند صفرا طبعى « خشك و گرم » ، بخار خون طبعى « گرم و تر » ، بخار سودا « سرد و خشك » و « بخار بلغم طبعى « سرد و تر » دارد . بدين‌ترتيب معالجه هريك از اينها با ديگرى تفاوت خواهد داشت . « ماده سودا » به جهاز هاضمه تمايل نسبى دارد . به همين دليل است كه اعقاب و بازماندگان نقرسىها غالبا به عوارض معدى دچار مىشوند . اين ماده در آنجا توليد عوارض گوناگون و حتى كمك به ايجاد سرطان مىنمايد . ولى دودمان روماتيسمىها به ورم روده